روزنامه‌نگاری محیط زیست اگرچه یک عبارت آشنا است اما هنوز چنین رشته‌ای در کشور راه‌اندازی نشده است.

یک فعال محیط زیست با اشاره به مولفه‌های روزنامه‌نگاری محیط زیست و ضرورت راه‌اندازی این رشته بر لزوم ارتقاء سواد زیست محیطی جامعه اعم از شهروندان، مسئولان،‌ خبرنگاران، نخبگان و فعالان محیط زیست برای بهبود نگرش محیط زیستی و حفظ و ارتقاء محیط زیست تاکید کرد.

 

به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) منطقه خوزستان، ‌زینب شریفی در نشست هم‌اندیشی دانشگاه، ‌دولت، سازمان‌های مردم نهاد و رسانه که با موضوع ریزگردها و راهکارها در اهواز برگزار شد، با اشاره به سابقه روزنامه‌نگاری محیط زیست در دنیا از ۵۰ سال گذشته اظهار کرد:‌ روزنامه‌نگاری محیط زیست اگرچه یک عبارت آشنا است اما هنوز چنین رشته‌ای در کشور راه‌اندازی نشده است.

 

وی با اشاره به وقایع ریزگردهای بهمن ۹۳، افزود: در آن زمان یک کارشناس برق به من گفت که انباشت ریزگردها روی تاسیسات برق تاثیر می‌گذارد. این مطلب با یکی از خبرنگاران مطرح کردم و از او خواستم که درباره این مساله گزارش تهیه کند زیرا یکی از مولفه‌های روزنامه‌نگاری محیط زیست آینده‌پژوهی و پیش‌بینی وقایع است.

 

این مدرس دانشگاه تصریح کرد:‌ آن خبرنگار مصاحبه را انجام داد اما صحبت‌های آن کارشناس را باور نکرد و هشدارها در رسانه‌ها منعکس نشد. شاید اگر حرف کارشناسان و اساتید دانشگاه‌ها را جدی می‌گرفتیم امروز دچار این بحران‌ها نمی‌شدیم. بارها دیده‌ایم که تنها ابعاد اقتصادی و اجتماعی این پدیده مورد بحث قرار می‌گیرد اما بعد علمی و کارشناسانه آن دیده نمی‌شود.

 

شریفی ادامه داد:‌ در بحران سال ۹۳ باران آمد اما برق قطع نشد آن زمان همان خبرنگار این موضوع را به من گوشزد کرد چیزی نبود که در پاسخ او بگویم. در حال حاضر نیز تعداد خبرنگاران محیط زیست هم در سطح استان خوزستان و هم کشور انگشت‌شمار است و از سوی دیگر خبرنگاران کشوری نمی‌توانند روی موضوعات و مسائل محلی کار کنند. همچنین تعامل میان خبرنگاران کشوری و استانی یک تعامل دوسویه نیست.

 

وی با اشاره به برگزاری همایش روز جهانی تالاب‌ها و انعکاس بسیار کمرنگ آن در رسانه‌های سراسری عنوان کرد:‌ اکنون ضرورت تاسیس و راه‌اندازی رشته روزنامه‌نگاری محیط زیست بر همگان مسجل شده است و شاهد بودیم که در یک ماه اخیر چه اتفاقاتی برای استان خوزستان و حتی استان‌های دیگر رخ داد.

 

این فعال محیط زیست تصریح کرد:‌ قبلا موضوع سواد خواندن و نوشتن مطرح می‌شد و بعد سواد رسانه‌ای به معنای قدرت تجزیه و تحلیل اخبار، مقالات، یادداشت‌ها و بهره‌برداری از آنها برای حل مشکلات مورد توجه قرار گرفت. اکنون بحثی به نام سواد زیست محیطی مطرح است و این‌که چند درصد از افراد جامعه اعم از شهروندان، ‌مسئولان،‌ خبرنگاران، ‌نخبگان و فعالات محیط زیست سواد زیست محیطی دارند،‌ به گونه‌ای که اگر کسی بگوید بحران ریزگردها با نهال‌کاری رفع می‌شود، بتوانیم بگوییم این راهکار برای امروز فایده‌ای ندارد.

 

شریفی با بیان این‌که خبرنگاران محیط زیست نیاز دارند که دانش خود را در این رشته ارتقا دهند، گفت: برای این کار، برخی از کارگاه‌های آموزشی پیشنهاد شده است که خبرنگاران به صورت میدانی در متن کار قرار بگیرند و دانش تجربی آنها نسبت به مسائل و چالش های محیط زیستی ارتقاء پیدا کند.

 

وی افزود: همچنین برای فعالان محیط زیست باید دوره‌های خبرنگاری و خبرنویسی برگزار شود. این افراد،‌ کسانی هستند که در حوزه محیط زیست می‌نویسند اما اگر نوشته‌های آنها در چارچوب رسانه‌ای و با نگاه علمی باشد تاثیرگذاری بیشتری خواهد داشت. در این زمینه نیز با هماهنگی استانداری خوزستان قرار است این دوره‌های آموزشی به زودی آغاز شود.

 

این مدرس دانشگاه عنوان کرد: وقتی بتوانیم فعالان و خبرنگاران محیط زیست را وارد میدان کنیم، نگرش محیط زیستی به تدریج از طریق رسانه‌ها به کل جامعه سرایت پیدا می‌کند و مردم می‌توانند با حقوق مدنی خود آشنا شوند. بر اساس این مدل، تمام افراد جامعه اعم از خبرنگاران، فعالان محیط زیست و شهروندان باید قوانین محیط زیست را بشناسند با دانش محیط زیست آشنا باشند،‌ شم خبری و رسانه‌ای قوی داشته باشند و فعال هم باشند.

 

 

جامعه روابط عمومی