یکی از مشکلات کنونی روابط عمومی‌ها انتخاب افراد متخصص است که بایستی چشم و گوش سازمان و تسهیل‌کننده ارتباطات با مخاطبین و رسانه‌ها باشد و این مهم‌ترین راهکار جهت برون‌رفت از وضعیت فعلی ساماندهی ساختاری حوزه روابط عمومی و اطلاع‌رسانی‌ها است

جامعه روابط عمومی ؛ یکی از مشکلات کنونی روابط عمومی‌ها انتخاب افراد متخصص برای این جایگاه است که بایستی چشم و گوش و تسهیل‌کننده با مخاطبین و رسانه‌ها باشد و این مهم‌ترین راهکار جهت برون‌رفت از وضعیت فعلی ساماندهی ساختاری حوزه و اطلاع‌رسانی‌ها است و چشم‌انداز بسیار مناسبی را جهت اجرای دستور رهبر معظم برای فعال‌سازی روابط عمومی‌ها فراهم می‌سازد.

در سالی که به فرموده مقام معظم «اقتصاد مقاومتی، اقدام و عمل» نام‌گذاری شده است وظیفه سنگین روابط عمومی‌ها با کمک مدیران بسیار حائز اهمیت است که با کار مدیریتی در اجرای شعار سال قدم‌های ارزنده‌ای بردارند.

روابط عمومی‌ها به عنوان نقطه اتصال بین مردم و کارکنان و بایستی با شناخت نقاط قوت و ضعف و شکل‌دهی به الگوی مناسب و مؤثر در این زمینه پیش‌قدم باشند.

در هزاره سوم که جهان با شگرف در حال تبدیل شدن به اطلاعاتی است طبیعی است برای ورود به اطلاعاتی در بعد اجتماعی باید مؤلفه‌هایی چون دسترسی به اطلاعات، و انسانی به عنوان زندگی و یکپارچه در نظر گرفته شود.

روابط عمومی به عنوان یک علم، دارای اصول منطقی، نظریه، الگوی بوده و از قدرت پیش‌بینی نتایج و قابلیت تکرارپذیری و ظرفیت بالایی برای سازمان‌دهی روابط اجتماعی و بهبود عملکرد سازمان‌های اجتماعی برخوردار است. این توانمندی قابلیت بروز بیشتری می‌یابد که نظام حاکم بر از یک سیستم باز تبعیت کنند، در این صورت توان و قدرت عمل روابط عمومی به حداکثر می‌رسد و نمادین رفتاری به تعالی بخشیدن به روابط اجتماعی ارتقاء می‌یابد.

هزاره سوم فرصتی است تا روابط عمومی‌ها در آرمانی‌ترین شکل خود امکان عمل پیدا کنند. علیرغم وجود این ظرفیت مناسب در حرفه روابط عمومی، به قول دورکیم «نگاه بیمارگونه به شکل گرفته» تا جایی که برخی افراد آن را مترادف با دانسته و یا در خوش‌بینانه‌ترین شکل به عنوان یک واحد اطلاع‌رسانی سازمانی تلقی کرده‌اند.

در اوایل هزاره سوم، فرصت مغتنمی است که روابط عمومی، نهضت بازگشتن به خویشتن را در خود شروع کند و به شکلی ظهور یابد که پیشگامان و بنیان‌گذاران آن می‌اندیشیدند. با توجه به تحولات هزاره جدید، نیز با تغییرات جدیدی روبرو شده و تحولات قابل‌توجهی را تجربه کرده است که این تحولات را هم در شکل و هم در محتوا متأثر ساخته است. چرا که امروز دیگر نمی‌توان آن را «تبلیغات» - «سازمان دروغ سازی» و یا «ابزار جوسازی» قلمداد کرد، همچنین دست‌اندرکاران را نمی‌توان صرفاً کارشناس اداری – تکنسین‌ها یا تسهیل گران ارتباطی دانست، بلکه آنان » متخصصان ارتباطی و استراتژیست های سازمانی هستند که مسئولیت ایجاد استراتژیک را بین و گروه‌های مخاطب بر عهده دارند. متخصصانی که باید در شکل کارشان نیز ارتقاء ایجاد کنند و با کاستن برخی فعالیت‌ها بر تحلیل و تفسیر در فعالیت‌های و حضور و عضویت در گروه تصمیم‌گیری و مدیریتی تأکید کنند.

روابط عمومی‌های مدرن و متعالی در حدود ۷۰ درصد از فعالیت‌های خدماتی را که سابقاً در انجام می‌دادند به بخش خصوصی سپرده و بقیه فعالیت‌های قبلی خود را، آن هم وظایفی که در حیطه برنامه‌ریزی، ارزیابی، تحقیق و و در مجموع فعالیت‌های مدیریتی است را انجام می‌دهند.

هرچند که هنوز هم بسیاری از روابط عمومی‌ها از همان الگوهای قدیمی و منسوخ سنتی تقلید می‌کنند فعالیت‌های آن‌ها یک سویه و محور است نه مخاطب محور، یعنی ابزاری می‌باشند برای دفاع از سیاست‌های در حالی که مخاطب محور، یعنی ابزاری می‌باشند برای دفاع از سیاست‌های در حالی که مخاطب خود را فردی منفعل و بدون حق انتخاب فرض کرده که سهمی در فرایند نخواهد داشت.

زمانی که در مسیر بلوغ خود و همراه با تقویت نگرش به به عنوان سیستم باز و ضرورت تطبیق با تغییرات محیطی و تعامل با محیط، از الگوهای دوسویه پیروی می‌کنند که به دو طرف یعنی و گروه‌های مخاطب توجه دارد، فعالیت‌های خود را تا حدودی فراتر از فعالیت‌های رسانه‌ای و تبلیغی ارتقاء خواهند داد و با ملزم نمودن خود به استفاده از اصول و تکنیک‌های در از ابزار «بله قربان گو» در خدمت مدیر به مشاوری آگاه، خلاق و قابل‌اعتماد در سیستم مدیریتی تبدیل خواهند شد.

  • نویسنده : بهمن توکلی فرد
جامعه روابط عمومی