در عصری که عصر اطلاعات خوانده می شود، ارتباطات و شکل گیری شبکه های ارتباطی گسترده میان کاربران انتقال و دسترسی به اطلاعات را آسان تر ساخته است. اما هر آنچه که در این میان بروز و ظهور می کند نیازمند نوعی ساماندهی است و ابعاد مختلف این ارتباطات نیز از این مسئله مستثنی […]

 

در عصری که خوانده می شود، و شکل گیری شبکه های ارتباطی گسترده میان کاربران انتقال و دسترسی به اطلاعات را آسان تر ساخته است. اما هر آنچه که در این میان بروز و ظهور می کند نیازمند نوعی ساماندهی است و ابعاد مختلف این نیز از این مسئله مستثنی نیست.

 

با مطالعه بخشی از مشکلاتی که به طور روزمره در جامعه شاهد آن هستیم، درمی یابیم برخی از این مشکلات مانند مشکلات اجتماعی از جمله آسیب های اجتماعی، آسیب های روحی و روانی، مشکلات خانوادگی و تربیتی و … ناشی از عدم توانایی در برقراری موثر میان افراد جامعه است. ساماندهی علمی و عملی ابعاد مختلف و همچنین شبکه های ارتباطی در جامعه نیازمند آن است که انسان های دغدغه مند و صاحب نظر در حوزه گسترده و حوزه آکادمیک آن، زمینه آشنایی عموم مردم با کارکرد صحیح و موثر شبکه های ارتباطی برای رسیدن به جامعه آل و هم زمینه مناسب برای علاقه مندان به تحصیل و مطالعه در این حوزه را پیش بینی کنند.

 

دانشگاه های ایران چند سالی است که در رشته علوم ارتباطات(گرایش های مختلف) به پرورش نیروی متخصص در این حوزه می پردازند. رشته نیز یکی از های این رشته دانشگاهی است؛ من به عنوان دانشجوی رشته همیشه این سوال در ذهنم تداعی می شود که با این که در دنیای مدرنیته و جهان الکترونیک زندگی می کنیم و همه چیز در این عرصه رو به پیشرفت است، چرا در ایران با وجود فراهم شدن زمینه برای مطالعات علمی در حوزه همواره جایگاه خاص خود را در ادارات و ها پیدا نکرده است؟

 

با این که بیش از ۷۰ سال از تشکیل در های دولتی ایران می گذرد، هنوز کارکرد یا جایگاه فعلی در کشور رضایت بخش نیست. با این که مقررات و بسترهای حقوقی و قوانین آن خوب و به روز است اما ضمانت اجرا به شدت ضعیف و ناکارآمد است و این شرایط باعث شده بسیاری از آیین نامه های مربوط به قابلیت اجرا پیدا نکنند.

 

 

روابط عمومی به عنوان یک نهاد ارتباطی در و به عنوان یک عنصر مهم تسهیل کننده بخشی از در شبکه های ارتباطی ارزش بسیار بالایی دارد اما دغدغه اینجاست که کار چسباندن پلاکارد و بنر و غیره در مناسبت های مختلف نیست. دغدغه اینجاست که افرادی که در ها و ادارات در راس این کار و مهم قرار دارند، اکثریت تحصیلات این رشته را ندارند و کارشناسان غیر مرتبط هستند.

 

دغدغه اینجاست که در بعضی از مراکز شهرستان ها برای ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر، این رشته وجود ندارد و علاقه مندان به ادامه تحصیل ناچار به پایتخت و دیگر شهرستان ها کوچ می کنند.

 

امیداست مسئولین مهربانانه تر به این رشته و علاقه مندانش نگاه کنند و نیز جایگاه ارزشمند خود را در ایران پیدا کند.

 

سلماز ترابی

دانشجوی کارشناسی الکترونیک

 

جامعه روابط عمومی